چهره ظاهرالصلاح رضا کیانیان در جشنواره + عکس

والا:

هاتف (آرمن رحمیان) که خود را فردی سرسخت، شجاع و ریسک پذیر معرفی می کند، راوی فیلم نیز هست و در واقع داستان فیلم از منظر این شخصیت روایت و به تصویر کشیده می شود. شخصیتی که شجاعت و ریسک پذیری اش در دقایق ابتدایی فیلم با برخورد با یک اتفاق در دانشگاه به نمایش گذاشته می شود تا به زودی به مخاطب معرفی شود. شناخت به تدریج از طریق گسترش روابط این شخصیت با دیگر شخصیت های اصلی و فرعی فیلم تکمیل می شود، به طوری که «دنیای مرموز تلفن» از نظر شخصیت پردازی اهمیت زیادی پیدا می کند.

شخصیت جهان (کیوان ساکتاو) یکی دیگر از شخصیت‌های اصلی فیلم است که در بیشتر فیلم و حتی در برخی صحنه‌ها هاتف را همراهی می‌کند، زیرا او قهرمان فیلم است. جهان، دانشجوی اخراجی رشته الکترونیک، جوانی است که اگرچه علاقه ای به شرکت در کلاس های خسته کننده در دانشگاه ندارد، اما در واقع نابغه شیفته کار فنی و کار در صنعت نیروگاه است و اوست که پای این صنعت عظیم را می گشاید. صنعت حضور پر رنگی در فیلم دارد و آن را از صحنه افتتاحیه تا پایان فیلم شامل می شود.

دنیای اسرارآمیز تلفن به نویسندگی امید محمدزاده، عمادالدین ولی زاده و سینا رزاقی یکی از معدود فیلم های اخیر سینمای ایران است که دوربین خود را به سمت و سوی لوکیشن های صنعتی حرکت می دهد. لوکیشن هایی که شاید در نگاه اول چندان جذاب و مخاطب پسند نباشند، اما از بسیاری جهات تمیز و کمتر دیده می شوند و مخاطب را با دنیایی جدید مواجه می کنند. دنیای شگفت انگیزی البته به دلیل حضور شخصیت های فیلم و نمایش تلاش ها و دسیسه های آنها می تواند مخاطب را تا پایان با فیلم همراه کند.

شخصیت کوشکی (لیلا زری) ضدقهرمان اصلی فیلم است که از پرده اول تا سوم فیلمنامه در مقابل قهرمانان فیلم می ایستد و جلوه دیگری از رقابت همیشگی جبهه خیر و شر را می دهد. رقابتی که با حضور ضلع دیگر این مثلث کامل می شود.

شخصیت کامران درهی (رضا کیانیان) یکی از جذاب ترین شخصیت های فیلم است. او از آن دسته شخصیت هایی است که نمونه هایش در دنیای صنعت و تجارت فراوان است. شخصیت هایی که به دلیل هوش ذاتی و البته روابط خارج از سازمان، وارد شرکت ها، موسسات خصوصی و حتی دولتی می شوند و اگرچه ظاهری صالح دارند، اما همه چیز برایشان در کسب منافع مادی خلاصه می شود و گاه، ماهیت واقعی آنها آشکار می شود.

بازی خیره کننده رضا کیانیان در نقش این شخصیت مهم یکی از نقاط قوت فیلم است و بی شک یکی از مهم ترین نقش های این بازیگر سرشناس سینمای ایران در سال های اخیر است. در عین حال آرمن رحیمیان، کیوان ساکاتوف و لیلا زری موفق شدند نقش های خود را به خوبی ایفا کنند و حتی مجید روزگار در اولین تجربه کارگردانی خود به درجه ای از موفقیت از نظر کارگردانی بازیگران فیلم دست یافت. کارگردانی که به خاطر تلاش و شجاعتش در به تصویر کشیدن سناریویی که شاید از منظر تجاری قابل مقایسه با دیگر آثار سینمای ایران نباشد، شایسته تقدیر است.

باید از تهیه‌کنندگان و سرمایه‌گذاران فیلم در این اثر نیز قدردانی کرد، زیرا آنها زمینه ساخت چنین فیلم‌هایی را فراهم کردند. فیلم هایی که نمونه هایی از نبوغ و پختگی جوانان و نخبگان کشورمان را به تصویر می کشند و به این ترتیب از کلیشه های رایج فاصله می گیرند.

به عنوان نمونه به پایان بندی فیلم نگاه کنید که کاملا بر خلاف انتظار مخاطب است و به همین دلیل یکی از نکات مثبت کار محسوب می شود. در عین حال متن پایانی فیلم که حکایت از اقتباسی بودن فیلم دارد و یادآور سرنوشت متفاوت قهرمانان فیلم در دنیای واقعی است، بر ارزش و اهمیت «دنیای تلفن مرموز» می افزاید و این امید را ایجاد می کند که چنین داستان ها و خاطراتی فرصت حضور دوباره در سینمای ایران را پیدا کنند.