عکس تلسکوپ فضایی هابل از دورهمی ۵۰۰ هزار ستاره

به گزارش والا.

خوشه مسیه 3 به دانشمندان کمک می کند تا گذشته کهکشان راه شیری را درک کنند، به لطف ستاره های کمیاب آن و منشاء احتمالی آن در ادغام کیهانی در گذشته های دور.

به گزارش ScienceDaily، تلسکوپ فضایی هابل ناسا تصویر جدید خیره کننده ای منتشر کرده است که بیش از 500000 ستاره را در سایه های قرمز، سفید و آبی نشان می دهد. این منظره خیره کننده مسیه 3، یکی از بزرگترین و چشمگیرترین خوشه های کروی در کهکشان راه شیری را برجسته می کند.

خوشه های کروی گروه های کروی فشرده ای از ستارگان هستند که توسط گرانش به یکدیگر متصل شده اند. بر خلاف خوشه های ستاره ای جدیدتر که به تکامل خود ادامه می دهند، ستارگان در خوشه کروی تقریباً به طور همزمان از یک ابر گازی میلیاردها سال پیش تشکیل شده اند. به دلیل این خاستگاه مشترک، آنها سابقه ای باستانی از تاریخ راه شیری را حفظ می کنند. ستاره شناسان حدود 150 خوشه کروی را شناسایی کرده اند که به دور لبه های کهکشان ما می چرخند.

مسیه 3 علاوه بر اندازه بزرگ، ویژگی های دیگری نیز دارد. این خوشه نسبتاً دور از مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد و دارای تعداد غیرمعمولی از ستارگان متغیر RR Lyrae است. بیش از 240 ستاره از این دست در مسیه 3 شناسایی شده است که بیشتر از هر خوشه کروی شناخته شده دیگری در کهکشان ما است.

این ستارگان متغیر باستانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند، زیرا با الگوی قابل پیش‌بینی روشن و خاموش می‌شوند. این چرخه منظم به ستاره شناسان اجازه می دهد تا روشنایی واقعی خود را تعیین کنند. با مقایسه این روشنایی ذاتی با درخشندگی ظاهری ستارگان از زمین، محققان می توانند فاصله بین آنها را به دقت محاسبه کنند. این بسیار شبیه به تخمین مسافت ماشین در شب است. اگر می دانستید چراغ های جلو چقدر روشن هستند.

رمز و راز ستاره های آبی سرگردان

Messier 3 محل زندگی حدود 70 نامزد شناسایی شده برای گروه غیرمعمولی از ستارگان است که به عنوان “ستاره های سرگردان آبی” شناخته می شوند. این ستاره ها به رنگ آبی روشن می درخشند و باعث می شود آنها بسیار جوان تر از ستاره های پیرتر و قرمزتر اطراف خود به نظر برسند.

این خوشه اولین جایی بود که ستاره شناسان ستاره های سرگردان آبی را کشف کردند. دانشمندان بر این باورند که این ستارگان ممکن است مواد را از طریق فعل و انفعالات گرانشی از همراهان نزدیک خود دور کرده باشند. این جرم اضافی به آنها فرصتی دوباره برای زندگی داد و آنها را داغ تر، روشن تر و آبی تر کرد. اگرچه در واقع به قدمت ستاره های همسایه اش است.

شواهدی از یک برخورد کیهانی باستانی

ستاره شناسان گمان می کنند که ویژگی های غیرمعمول Messier 3 ممکن است به یک رویداد دراماتیک در گذشته های دور بازگردد. این خوشه شامل دو گروه مختلف ستاره است که احتمال تشکیل آن از ادغام دو خوشه کروی در یک خوشه را افزایش می دهد.

تصور می‌شود که خوشه‌های اولیه قبل از اینکه کهکشان کوچک‌تر در نهایت توسط کهکشان راه شیری جذب شود، متعلق به همان کهکشان کوتوله بوده‌اند و مسیه 3 را به‌عنوان یادگاری احتمالی از آن برخورد کهکشانی باستانی باقی بگذارند.

هابل در طول سال‌ها چندین بار مسیه 3، که به NGC 5272 نیز معروف است، رصد کرده است و به دانشمندان کمک می‌کند تا خوشه‌های ستاره‌ای غیرمعمول و ساختار پیچیده آن را با جزئیات مطالعه کنند.

رنگ های این تصویر فقط برای جلوه های بصری نیستند. آبی نشان دهنده طول موج های کوتاه تر نور مرئی است، در حالی که قرمز نشان دهنده طول موج های مرئی بلندتر و همچنین مقداری نور مادون قرمز نزدیک است. تصاویر هابل با استفاده از روش‌های استانداردی پردازش می‌شوند که رنگ‌ها را بر اساس طول موج‌های گرفته‌شده از طریق فیلترهای تلسکوپ تعیین می‌کنند. از آنجایی که رنگ یک ستاره ارتباط نزدیکی با دمای آن دارد، ستاره های آبی داغ تر و ستاره های قرمز سردتر هستند.

این تصویر بخشی از برنامه گنج هابل است که نزدیک به نیمی از خوشه های کروی شناخته شده در کهکشان راه شیری را بررسی می کند. اخترشناسان امیدوارند با مقایسه این منظومه های ستاره ای باستانی، جدول زمانی دقیقی از چگونگی شکل گیری و تکامل کهکشان ما در طی میلیاردها سال ایجاد کنند.