اجرای وصیت‌نامه‌ای بعد از ۳۸ سال / تئاتر ایران فست‌فودی شده است

به گزارش والا.

مهین اسکویی یکی از اولین کارگردانان زن تئاتر ایران است که سال ها در کنار مصطفی اسکویی گروه تئاتر آناهیتا را کارگردانی کرده است.

او که به زبان روسی نیز آشنایی داشت، نمایشنامه «شعله های سرکش تاریکی» را ترجمه کرد و حدود 5 ماه در کنار بازیگرانش این نمایش را تمرین کرد، اما متأسفانه اجازه اجرای نمایش را به او ندادند که کمی ناامید شد تا اینکه چند سال بعد و در واپسین سال های عمرش، از این هنرمند توانا درخواست کرد: قرار است در این نمایش بازی کند، این نمایش را اجرا کند.

اکنون پس از نزدیک به 38 سال انتظار، نمایش «شعله های سرکش تاریکی» از شامگاه 16 تیرماه به نمایش درآمده است.

هوشمند هنرکار در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران از ضرورت اجرای این نمایش گفت و ابراز تاسف کرد که تئاتر ایران به یک کالای فست فود تبدیل شده است.

وی درباره انتخاب این نمایش توضیح داد: پیش از این تلاش هایی برای اجرای این نمایش انجام شده بود اما نتیجه ای نداشت. حالا برخی مشکلات باعث شد این نمایش چندین بار در آستانه تعطیلی قرار بگیرد، اما پس از چند بار تعویق، به هر حال اجرای ما پیش رفت.

این کارگردان در پاسخ به جذابیت این نمایش که بعد از این همه سال همچنان او را وسوسه می کند، گفت: وضعیتی که نمایش ارائه می دهد وضعیتی است که دهه هاست در آن زندگی می کنیم. به همین دلیل است که این نمایشنامه همیشه برای ما جاری است، کاملاً متناسب با شرایط و علاقه امروز ما است و به همین دلیل هرگز اولویت های من را رها نکرده است. به خصوص که اجرای آن تقریباً مانند وصیت نامه خانم اسکوی مطرح شده بود. ایشان از من خواست این نمایش را کارگردانی کنم و یکی دو سال بعد فوت کرد. به همین دلیل اجرای ایشان را اجرای وصیت خانم مهین اسکویی دانستم و این انگیزه دیگری برای اجرای این اجرا بود.

این هنرمند درباره تعویق های پی در پی این نمایش نیز گفت: با مدیران قبلی و مدیران فعلی سالن توافقاتی داشتیم و قرار بود این نمایش در نیمه دوم سال گذشته برگزار شود. به دلیل شرایط اجتماعی سال 1404 هجری قمری و وقوع حوادثی مانند جنگ 12 روزه، اغتشاشات دی ماه و جنگ تحمیلی سوم، نمایش ما چندین بار به تعویق افتاد. پس از بازگشایی سالن‌ها در بهار امسال، برنامه‌های تئاتر و شرایط دکوراسیون ما مجبور شد نمایش ما را دوباره به تعویق بیاندازد و به 16 تیرماه موکول شود.

وی در خصوص ارائه نمایشی پر از بازیگر با وجود مشکلات کنونی تئاتر و شرایط سخت اقتصادی گفت: شرایطی بر تئاتر ما تحمیل شده است که نمی توانیم با آن مبارزه کنیم. اجرای برنامه های کمدی، کمدی یا نمایش هایی با حداقل زمان اجرا محصول این وضعیت است. گروه های نمایشی با این روش ها تلاش می کنند شاید تا حدودی مشکلات اقتصادی خود را حل کنند که البته قابل حل نیست. زیرا عملاً چیزی از فروش بلیت تئاتر حتی برای پرداخت دستمزد اعضای تیم اجرایی باقی نمانده بود. به هر حال پتانسیلی که تئاتر را جان می بخشد، چه اسمش عشق باشد و چه چیز دیگری، ما را هم اسیر خود کرده است و با این پتانسیل نمایش را روی صحنه می گذاریم.

این کارگردان و بازیگر با اشاره به بازی گروهی از نوجوانان در این نمایش ادامه داد: برای اجرای این نمایش به بازیگران نوجوان نیاز داشتیم. به همین دلیل برای آموزش آنها کارگاه های آموزشی طولانی مدت برگزار کردیم که حدود دو سال طول کشید. این نمایش در نهایت در یک پروسه کارگاهی و مدرسه ای شکل گرفت تا خروجی صحنه قابل قبولی داشته باشد و البته در کنار بازیگران نوجوان، 3 بازیگر حرفه ای صحنه نیز روی صحنه حضور دارند.

این هنرمند درباره روند طولانی مدت تمرین و آماده سازی این نمایش در شرایطی که تئاتر ما دچار فست فود است، توضیح داد: بسیاری از گروه ها حتی در 10 یا 20 روز نمایش را تمرین و آماده می کنند. در حالی که پیش از آن گروه های تئاتری جای اجرا داشتند و مورد احترام بودند. قبلاً تئاتری را اجرا می کردیم که تمرین می کردیم، اما الان گروه ها در سالن های خصوصی تمرین می کنند که شرایط اقتصادی و مسائل دیگری مانند تئاتر خصوصی را دارد و این مکان ها عموماً امکانات ایده آلی را برای تمرین یک گروه بزرگ فراهم نمی کند، به خصوص که هر پلاتو فضای کافی برای تمرین 20 بازیگر را ندارد.

وی طراحی و آماده سازی دکور را یکی از دغدغه های مهم گروه های نمایشی در شرایط کنونی برشمرد و افزود: از سوی دیگر وضعیت دکور چالش دیگری پیش روی گروه های نمایشی است. ما دو ماه صبر کردیم تا بتوانیم بخشی از دکور مورد نظرمان را طراحی کنیم و با وجود سالن، سالن ما همچنان دو نمایش داشت و دکور نمایش ها باید قابل حمل باشد.

نمایشنامه “شعله های شورشی تاریکی” اثر آنتونیو بورو و خلاصه آن: دانش آموزان یک مدرسه شبانه روزی برای نابینایان با خوشحالی مشغول زندگی خود هستند. با آمدن ایگناسیو، سیستم مدرسه از هم می پاشد.

این نمایش با بازی ناهید مسلمی، کاظم هجرزاده، سیاوش خادم حسینی، امید معاوی، امیرحسین کفایی، سارینا شیاسی، پریسا شریفی، سارینا سلطانلو، باران عبری، همار بیاتیان، مهیار میرزایی، هومان لواسانی کیا، بهار مهدوی و دیگر اعضای تیم تهرانی می‌روند. مدیر تولید، دستیار ارشد: پارسا بولادوند، طراح گریم: شجیگ برهمتی، گفتارهای میانی آهنگساز: هوشمند هنرکار، گفتار سوم برگرفته از; شعر “آواز ماه” از لورکا، ترجمه احمد شاملو، صدای گفتار: بهار مهدوی، جشنواره تهرانی، طراحی صحنه و لباس، صحنه، نور و صدا: هوشمند هنکر، گروه کارگردانی: محمدرضا حزینی، علی علینژاد، مدیر روابط عمومی: سمیه علیپور، طراح پوستر: هنکار پویشال، رسانه هوشمند، طراحی پوستر: رسانه هان پور، هوشن سهیلا علیپور، عکاس: مجید خمیس، سینا. پنجشنبه و…